(ENG-NL) A review of the “Money for Nothing” movie aired in the UK in 1993-Een recensie van de film "Money for Nothing" werd in 1993 in het Verenigd Koninkrijk uitgezonden
@thepavsalford
Posted 12h ago · 7 min read
Money, Money, Money was originally posted on Flickr by Daniel Borman and is reused here under the terms and conditions of the Attribution 2.0 Generic (CC BY 2.0) Creative Commons license
(English version)
If “Money for Nothing” wasn’t a movie, it could easily be an economics lesson.
The main character of the movie is a student who has already shown a keen interest in economics and investing at the age of 16.
As early as 1993, when most people wouldn’t even imagine of owning a personal computer and using it, he has his own portfolio of shares and uses a computer to manage this portfolio.
https://www.youtube.com/watch?v=u6xEaizD0Zs&pp=ygUZbW9uZXkgZm9yIG5vdGhpbmcgdWsgMTk5Mw%3D%3D
When his economics teacher asks him to prepare a 2000-word assignment for homework, in which, he is required to discuss aspects of the real estate market, he instead has a bet with his best friend that he can become a millionaire in a week, starting out completely broke.
This is fully in line with the extreme optimism that was abundant in the 1990s, when it comes to financial matters, and also in life, in general. Dreaming big was the result of the dominant mindset of the time, according to which, there was nothing wrong with people thinking that they could achieve anything in life.
The UK’s economy was getting out of a long period of recession. This, combined with other world-changing events, such as the formation of the EU, which gave a major economic boost to the global economy then, allowed people to adopt a more positive outlook on life, and hope that things would improve. The song: “Things can only get better” by D:Ream is characteristic of the spirit that pervaded that era. In this sense, nobody could blame a teenager for making a statement that he would become a millionaire in just one week.
https://www.youtube.com/watch?v=V6QhAZckY8w&pp=ygUhZDpyZWFtIHRoaW5ncyBjYW4gb25seSBnZXQgYmV0dGVy
Back then, student finance was generously available to students, and an overdraft facility was somehow pre-approved with a standard student bank account, not to mention the provision of cheque books and cheque bank guarantee cards. Therefore, a student would tend to believe that they didn’t really need money to have access to goods and services; they only needed credit, which they would pay back at some later point in time, although this point was not very clear (hopefully, after graduating and getting a decent job with an attractive salary).
Setting goals too high has a big drawback that has to do with missing everyday real-life opportunities that simply pass by. This holds true in career, business, and financial prosperity, as well as in enjoying a healthy, down-to-earth personal life. In fact, once goals are set too high, they may never be achieved, thus resulting in failure, and causing a person to lose precious time that could be better spent on more realistic pursuits.
This is the case with our inexperienced and highly ambitious teenage student who thinks that the world is his oyster, and after also getting encouraged by his equally ignorant and inexperienced best mate, you can imagine that you have a mixture that is ready to explode, just like a time bomb that is about to burst any time.
In spite of the many conclusions that can be drawn and lessons taught by this film, one thing is for certain, that if Gary Christopher Worrall had listened to his teacher and done his homework, he would probably have avoided all this trouble that he got himself into. If he had been clever enough to actually study, find out about the fluctuations of the real estate market and risks of investing in it, and finally complete his assignment, as he was asked, he would have realized how foolish, naive, and dangerous, as it was proved, his idea of becoming a millionaire in a week without any capital and money really was.
(Nederlandse versie)
Als "Money for Nothing" geen film was, zou het net zo goed een les in economie kunnen zijn.
De hoofdpersoon van de film is een student die op zestienjarige leeftijd al een grote interesse in economie en beleggen heeft getoond.
Al in 1993, toen de meeste mensen zich nog niet eens konden voorstellen dat ze een personal computer bezaten en gebruikten, had hij zijn eigen aandelenportefeuille en gebruikte hij een computer om deze te beheren.
https://www.youtube.com/watch?v=u6xEaizD0Zs&pp=ygUZbW9uZXkgZm9yIG5vdGhpbmcgdWsgMTk5Mw%3D%3D
Wanneer zijn economieleraar hem vraagt een essay van 2000 woorden te schrijven over de vastgoedmarkt, sluit hij in plaats daarvan een weddenschap af met zijn beste vriend dat hij binnen een week miljonair kan worden, beginnend vanuit een complete armoede.
Dit past perfect bij het extreme optimisme dat in de jaren 90 heerste, zowel op financieel gebied als in het algemeen. Groots dromen was het gevolg van de heersende mentaliteit van die tijd, die stelde dat er niets mis was met de gedachte dat mensen alles in het leven konden bereiken.
De Britse economie kwam net uit een lange recessie. Dit, in combinatie met andere wereldveranderende gebeurtenissen, zoals de oprichting van de EU, die de wereldeconomie destijds een enorme impuls gaf, zorgde ervoor dat mensen een positievere kijk op het leven kregen en hoopten dat de dingen beter zouden worden. Het nummer "Things can only get better" van D:Ream is typerend voor de geest die in die tijd heerste. In die zin kan niemand een tiener het kwalijk nemen dat hij beweert dat hij binnen een week miljonair zal zijn.
https://www.youtube.com/watch?v=V6QhAZckY8w&pp=ygUhZDpyZWFtIHRoaW5ncyBjYW4gb25seSBnZXQgYmV0dGVy
Destijds was studiefinanciering ruim beschikbaar voor studenten, en een kredietfaciliteit was min of meer standaard gekoppeld aan een studentenbankrekening, om nog maar te zwijgen van de chequeboekjes en bankgarantiekaarten. Studenten zouden daarom geneigd zijn te denken dat ze geen geld nodig hadden om toegang te krijgen tot goederen en diensten; ze hadden alleen krediet nodig, dat ze later wel zouden terugbetalen, hoewel dat moment niet erg duidelijk was (hopelijk na het afstuderen en het vinden van een fatsoenlijke baan met een aantrekkelijk salaris).
Te hoge doelen stellen heeft een groot nadeel: je mist daardoor alledaagse, reële kansen die simpelweg voorbijgaan. Dit geldt voor carrière, zakelijk succes en financiële voorspoed, maar ook voor een gezond en nuchter privéleven. Sterker nog, als doelen te hoog worden gesteld, worden ze misschien nooit bereikt, wat leidt tot falen en waardoor iemand kostbare tijd verliest die beter besteed had kunnen worden aan meer realistische bezigheden.
Dit is het geval met onze onervaren en zeer ambitieuze tienerstudent die denkt dat de wereld aan zijn voeten ligt. En nadat hij ook nog eens wordt aangemoedigd door zijn al even onwetende en onervaren beste vriend, kun je je voorstellen dat je een mix hebt die op het punt staat te ontploffen, als een tijdbom die elk moment kan afgaan.
Ondanks de vele conclusies en lessen die deze film ons leert, is één ding zeker: als Gary Christopher Worrall naar zijn leraar had geluisterd en zijn huiswerk had gemaakt, had hij waarschijnlijk al deze problemen kunnen vermijden. Als hij slim genoeg was geweest om daadwerkelijk te studeren, zich te verdiepen in de schommelingen van de vastgoedmarkt en de risico's van beleggen daarin, en uiteindelijk zijn opdracht af te maken, zoals hem was opgedragen, zou hij hebben ingezien hoe dwaas, naïef en gevaarlijk zijn idee was om binnen een week miljonair te worden zonder enig kapitaal of geld.
(Dit bericht is met Google Translate vanuit het Engels naar het Nederlands vertaald)
Sources and further reading:
Money For Nothing 1993 Directed by Mike Ockrent
Originally published by me on vocal.media